Starożytne Igrzyska w pigułce

Igrzyska Olimpijskie, które powstały w starożytnej Grecji prawie 3000 lat temu, zostały reaktywowane pod koniec XIX wieku i stały się międzynarodową rywalizacją sportową. Od VIII wieku P.N.E. do IV wieku N.E., Igrzyska odbywały się co cztery lata w Olimpii, położonej na zachodnim półwyspie Peloponez, na cześć boga Zeusa. Pierwsze współczesne igrzyska olimpijskie odbyły się w 1896 r. w Atenach i obejmowały 280 uczestników z 13 krajów, rywalizujących w 43 wydarzeniach. Od 1994 r. letnie i zimowe igrzyska olimpijskie odbywają się oddzielnie i wymieniają się co dwa lata.

OLIMPIADY W STAROŻYTNEJ GRECJI

Pierwsze pisemne wzmianki o starożytnych Igrzyskach Olimpijskich pochodzą z 776 r. Jednak ogólnie uważa się, że Igrzyska trwały już od wielu lat. Legenda głosi, że Herakles (rzymski Herkules), syn Zeusa i śmiertelnej kobiety Alcmene, założyli Igrzyska, które do końca VI wieku stały się najsławniejszym ze wszystkich greckich festiwali sportowych. Starożytne Igrzyska odbywały się co cztery lata w okresie od 6 sierpnia do 19 września podczas święta religijnego ku czci Zeusa. Igrzyska zostały nazwane ze względu na ich lokalizację w Olimpii, świętym miejscu położonym w pobliżu zachodniego wybrzeża półwyspu Peloponez w południowej Grecji. Ich wpływ był tak wielki, że starożytni historycy zaczęli mierzyć czas przez czteroletnie przyrosty pomiędzy igrzyskami olimpijskimi, które znane były jako olimpiady.

Igrzyska w 1896 r. zorganizowały pierwszy maraton olimpijski, który odbył się na 25-milowej trasie przebiegniętej przez greckiego żołnierza, który przywiózł wieści o zwycięstwie nad Persami od Maratonu do Aten w 490 r. Odpowiednio, Spyridon Louis z Grecji wygrał pierwszy złoty medal w tym wydarzeniu. W 1924 r. dystans zostałby ustandaryzowany do 26 mil i 385 jardów

Po 13 olimpiadach do wyścigu dołączyły kolejne dwa wyścigi: diaulos (mniej więcej równy dzisiejszym 400-metrowym wyścigom) i dolichos (wyścig długodystansowy, prawdopodobnie porównywalny z wydarzeniem 1500-metrowym lub 5000-metrowym) . Pięciobój (składający się z pięciu imprez: biegu, skoku w dal, rzutu dyskiem i oszczepem oraz walki zapaśniczej) został wprowadzony w 708 r., boks w 688 r. P.N.E. i wyścigi rydwanów w 680 r. P.N.E. W 648 r. Pankration, kombinacja boksowania i zapasy bez praktycznie żadnych zasad, zadebiutowała jako wydarzenie olimpijskie. Uczestnictwo w starożytnych igrzyskach olimpijskich początkowo ograniczało się do bezpaństwowych obywateli Grecji; nie było żadnych wydarzeń kobiecych, a zamężne kobiety nie mogły uczestniczyć w zawodach.

ODRZUCENIE I ODNOWA TRADYCJI OLIMPIJSKIEJ

Po tym, jak Imperium Rzymskie podbiło Grecję w połowie II w pne, Igrzyska trwały nadal, ale ich standardy i jakość spadły. W jednym z osławionych przykładów z 67 N.E., dekadencki cesarz Nero wziął udział w wyścigu rydwanów olimpijskich, aby tylko zhańbić siebie, ogłaszając się zwycięzcą nawet po tym, jak spadł z rydwanu podczas imprezy. W 393 r., cesarz Theodosius I, chrześcijanin, wezwał do zakazu wszystkich „pogańskich” festiwali, kończąc starożytną tradycję olimpijską po prawie 12 wiekach.

Pierwsza nowożytna Olimpiada odbyła się dopiero w 1896 r. w Atenach.